AKADEMIA WOJSK LĄDOWYCH


Złożeniem kwiatów w dniu 15 października br. pod pomnikiem patrona Akademii Wojsk Lądowych przez delegację podchorążych, rozpoczęły się w Uczelni dwudniowe uroczystości związane z przypadającą na ten rok 200. rocznicą śmierci generała Tadeusza Kościuszki i ustanowieniem przez Sejm roku 2017 - Rokiem Kościuszki.

Kolejnym etapem uroczystości była zbiórka kadry, pracowników wojska i podchorążych, w dniu 16 października br., podczas której przypomniano chwalebną rolę generała w walce o niepodległą Ojczyznę. - „Najczystszy syn wolności”, bohater dwojga narodów, patron naszej Akademii. Właśnie mija dwusetna rocznica Jego śmierci. Obchodzimy ją nie tylko my – Polacy. Bo to rocznica śmierci jednego z największych bojowników o wolność. Czci go cała Europa - powiedział Prorektor ds. wojskowych płk dr Marek Pytel, przypominając jednocześnie zebranym o olbrzymiej randze Roku Kościuszki, który swym patronatem - w dowód wielkiego uznania dla bohatera - objęło UNESCO.

Uroczystą zbiórkę zakończyło zapalenie znicza pod pomnikiem generała Tadeusza Kościuszki przez delegację podchorążych oraz odczytanie przez st. kpr. pchor. Miłosza Plotę życiorysu patrona naszej Akademii.

***
Wspólny patron i pamięć o nim, były również powodem do organizacji uroczystej gali w szkole podstawowej nr 99 we Wrocławiu, w której uczestniczyła delegacja naszej Uczelni pod przewodnictwem ppłk. dr. Ireneusza Cioska. Wraz z uczniami i gronem pedagogicznym świętowano obchody rocznicowe przy asyście kompanii honorowej i pocztu sztandarowego Akademii Wojsk Lądowych.

***

W dniach 19-21 października br., również w Paryżu odbyły się uroczystości z okazji 200. rocznicy śmierci naszego patrona - generała Tadeusza Kościuszki, organizowane przez Ambasadę Rzeczypospolitej Polskiej w Paryżu, Polską Akademię Nauk i Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu.

W Bibliotece Polskiej w Paryżu, Stacji Naukowej Polskiej Akademii Nauk i Ambasadzie Rzeczypospolitej Polskiej odbyły się spotkania okolicznościowe, a także konferencja naukowa, w trakcie której głos zabrali Ambasador RP w Paryżu prof. Tomasz Młynarski, attaché obrony płk Sławomir Pawlikowski, a przedstawiciele polskich ośrodków naukowych, w tym prof. Tadeusz Marczak i ppłk Adam Szymanowicz z Akademii Wojsk Lądowych wygłosili okolicznościowe wykłady.

Wizytę we Francji dopełniło oddanie honorów wojskowych generałowi Kościuszce i złożenie kwiatów pod jego pomnikiem w Sorques oraz msza święta w kościele parafialnym w La Genevrave.

***
Kościuszko Tadeusz Andrzej Bonaventura (1746 – 1817), polski i amerykański generał, bohater narodowy, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych. Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej w czasie insurekcji kościuszkowskiej, zmarł 15 października 1817 r. w Solurze w Szwajcarii. Został pochowany w tamtejszym kościele pojezuickim, a rok później jego szczątki zostały przewiezione do Krakowa i spoczęły w kryptach królewskich w katedrze na Wawelu.

Tadeusz Kościuszko był absolwentem Szkoły Rycerskiej w Warszawie i Akademii Wojskowej Szwoleżerów Gwardii Królewskiej w Wersalu pod Paryżem. W 1776 roku, miesiąc po ogłoszeniu Deklaracji Niepodległości, przybył do Ameryki, gdzie dostał posadę inżyniera w armii amerykańskiej. Brał udział w fortyfikowaniu Filadelfii. Jako wyraz uznania Jerzy Waszyngton powierzył mu budowę twierdzy West Point. Na własną prośbę został przeniesiony na Południe, gdzie jego umiejętności pomogły Amerykanom w zwycięstwie w wojnie o niepodległość. Uchwałą Kongresu w 1783 roku został awansowany do stopnia generała brygady armii amerykańskiej i otrzymał znaczną ilość ziemi oraz wynagrodzenie, które przeznaczył na wykupienie wolności i kształcenie afroamerykańskich niewolników.

W sierpniu 1784 roku wrócił do Polski i zaangażował się w działalność narodowowyzwoleńczą. Wziął udział w wojnie polsko-rosyjskiej 1792 roku, po której wyjechał na emigrację polityczną. Podczas pobytu na emigracji przygotował koncepcję powstania narodowego. 24 marca 1794 r. na rynku krakowskim złożył narodowi uroczystą przysięgę obejmując formalne przywództwo – jako Najwyższy Naczelnik Siły Zbrojnej Narodowej – w trwającej ponad pół roku insurekcji. Ranny 10 października 1794 r. w bitwie pod Maciejowicami, został uwięziony w twierdzy w Petersburgu, a następnie wypuszczony po złożeniu przysięgi carowi. Nie mógł już nigdy wrócić do Ojczyzny – to była cena za wypuszczenie 20 000 Polaków z rosyjskiej niewoli. W wyniku tego, udał się przez Skandynawię i Anglię do Stanów Zjednoczonych. Wszędzie przyjmowany był z honorami, jakie przynależą wielkiemu żołnierzowi. Po kilkunastu miesiącach wrócił do Europy. Nadal żył aktywnie, pisał, utrzymywał kontakty z wielkimi swojej epoki. W latach 1798-1815 mieszkał we Francji, gdzie miał udział w tworzeniu Legionów Polskich.


 

Back to top