AKADEMIA WOJSK LĄDOWYCH


We francuskim Falaise pożegnano ostatniego żyjącego we Francji weterana 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Miał 96 lat.

Delegacja Akademii Wojsk Lądowych pod przewodnictwem mjr. Roberta Malinowskiego uczestniczyła w uroczystościach pogrzebowych mjr. Edwarda Podymy, które odbyły się w piątek (4 stycznia br.) w Falaise. Mjr Edward Podyma był ostatnim żyjącym we Francji weteranem 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Brał udział w zwycięskiej bitwie o tzw. kocioł Falaise, w której w sierpniu 1944 r. alianci pokonali wojska niemieckie.

W ostatniej drodze bohatera uczestniczyli przedstawiciele sił zbrojnych Polski i Francji, władze miejskie, kombatanci oraz mieszkańcy miasta. Wszystkim zebranym przypomniano bohaterską postawę majora w walce na południu równiny Caen w bitwie o Mont-Ormel.

Słowa uznania dla mjr. Edwarda Podymy w swoim liście wyraził szef MON Mariusz Błaszczak.

– Dla polskiej młodzieży i obecnych żołnierzy Wojska Polskiego, ś.p. mjr Podyma, jeden z ostatnich „Maczkowców”, pozostanie na zawsze przykładem odwagi i patriotyzmu oraz wzorem żołnierza, który z honorem spełnił swój obowiązek wobec Ojczyzny” – napisał w liście minister obrony narodowej.

***

Major Edward Podyma

Urodzony 26 sierpnia 1922 r. w Polsce, Edward Podyma w wieku siedem lat przyjechał do Francji ze swoją matką.

11 czerwca 1940 r. otrzymuje od rządu polskiego rozkaz mobilizacji – ma zgłosić się do punktu rekrutacyjnego i zostać wcielony do polskich sił zbrojnych, do 7. Pułku Piechoty stacjonującego w polskim obozie wojskowym w Coëtquidan.

20 czerwca 1940 r., nie godząc się z klęską, decyduje się pojechać do Anglii, aby kontynuować walkę. Na pokładzie alianckiego niszczyciela płynie do Plymouth. Podobnie jak inni polscy ochotnicy, dołącza do polskich jednostek stacjonujących w Szkocji.

W lutym 1942 r., Edward Podyma zostaje mianowany instruktorem. Ma za zadanie nauczyć swoich rodaków prowadzenia rozmaitych rodzajów czołgów jakie otrzymują: Valentine, a później Crusader i Sherman.

W 1944 r., wraz z 10. Brygadą Kawalerii Pancernej, 1. Dywizji Pancernej ląduje we francuskim Courseulles. W nocy z 7 na 8 sierpnia 1944 r. przechodzi swój chrzest bojowy w bitwie pod Falaise.


Tekst: mjr Marcin Jasnowski

Zdjęcia: AWL

 

Back to top